डा. राजिव झा, न्युरो सर्जरी विभाग प्रमुख, वीर अस्पताल,
२५ वर्षअघि, आँखाभरि सपना, मनभरि उत्साह र केही नयाँ सिक्ने तथा बिरामीको सेवा गर्ने दृढ संकल्प बोकेर म वीर अस्पतालको ढोकाबाट एक युवा चिकित्सकका रूपमा प्रवेश गरेको थिएँ।
त्यो दिन र आजको दिनबीच २५ वर्ष बितिसकेछन्। यी पर्खालभित्र बिताएका दिन, रात, खुसी, पीडा र अनगिन्ती सम्झनाहरूलाई फर्केर हेर्दा लाग्छ—वीर अस्पताल मेरो लागि केवल काम गर्ने ठाउँ रहेन, यो त मेरो जीवनको एउटा अभिन्न हिस्सा बनेछ।
यी २५ वर्षमा मैले यहाँ अनगिन्ती अनुहार देखेँ, अनगिन्ती कथा सुनेँ। कसैको आँखामा जीवनप्रतिको आशा देखेँ, कसैको आँखामा निराशा। उपचारपछि निको भएर फर्किएका बिरामीको खुसीमा रमाएँ, अनि आफ्नै आँखाअगाडि जीवन गुमाएका मानिसको पीडामा भावुक बनेँ।
लामालामा रातहरू बिते। कठिन निर्णयहरू गर्नुपरे। चुनौतीपूर्ण दिनहरू आए। कहिले सफलता मिल्यो, कहिले निराशा। यसबीच मित्रता बने, आत्मीयता बढ्यो, हाँसोका क्षणहरू आए र जीवनभर सम्झिरहने अनेकौँ अनुभवहरू पनि सँगालिए।
समय बित्दै जाँदा वीर अस्पताल मेरो कार्यस्थलबाट मेरो संसार बन्दै गयो।
यो मेरो आश्रय बन्यो।
मेरो पहिचान बन्यो।
मेरो सम्झना बन्यो।
मेरो सुरक्षित ठाउँ बन्यो।
र बिस्तारै मेरो जीवन र आत्मासँग जोडिएको एउटा भावनात्मक सम्बन्ध बन्यो।
म यहाँ सिक्न आएको थिएँ। तर समयले मलाई सिक्ने अवसरसँगै सिकाउने अवसर पनि दियो। मेरा अग्रजहरूबाट धेरै कुरा सिकेँ, सहकर्मीबाट अनुभव बाँडेँ र नयाँ पुस्ताका चिकित्सक, नर्स तथा विद्यार्थीहरूसँगै आफू पनि निरन्तर सिक्दै र बढ्दै गएँ।
यो संस्थाबाट मैले जे पाएँ, त्यसप्रति सधैँ एउटा जिम्मेवारी महसुस गरेँ—मैले पाएको ज्ञान, अनुभव र अवसरको केही अंश भए पनि यही संस्थालाई फिर्ता दिनुपर्छ।
आज २५ वर्ष पूरा हुँदा मसँग अझै केही वर्ष यस महान् संस्थाको सेवा गर्ने अवसर बाँकी छ। त्यसैले मेरो यात्रा यहाँ समाप्त भएको छैन। म अझै यही प्रतिबद्धता र समर्पणका साथ काम गर्नेछु र आफ्नो ठाउँबाट वीर अस्पताललाई अझ बलियो, अझ सक्षम र अझ सफल बनाउन सक्ने प्रयास गरिरहनेछु।
तर समयको एउटा सुन्दर नियम पनि छ—एक पुस्ताले बाटो बनाउँछ, अर्को पुस्ताले त्यसलाई अझ अगाडि बढाउँछ।
त्यसैले अब बिस्तारै जिम्मेवारीहरू नयाँ पुस्तालाई हस्तान्तरण गर्ने समय पनि आएको महसुस गर्दैछु। यो म पछाडि हट्दैछु भनेर होइन; म उनीहरूमाथि विश्वास गर्छु भनेर हो।
उनीहरूको ऊर्जा, नयाँ सोच, नयाँ दृष्टिकोण र सपनाले वीर अस्पताललाई अझ धेरै उचाइमा पु¥याउनेछ भन्ने विश्वास छ।
सायद अब मेरो स्थान बिस्तारै अगाडिबाट पृष्ठभूमितर्फ सर्दै जाला। तर म हराउने छैन।
शिक्षकका रूपमा, मार्गदर्शकका रूपमा, अभिभावकका रूपमा र आवश्यक पर्दा एउटा बलियो आधारका रूपमा म सधैँ उनीहरूको साथमा रहनेछु।
२५ वर्षको यो यात्राले मलाई एउटा सरल सत्य सिकाएको छ—
पद बदलिन्छन्।
जिम्मेवारी बदलिन्छन्।
पुस्ता बदलिन्छन्।
समय बदलिन्छ।
तर जुन संस्थाले तपाईंको जीवनको महत्वपूर्ण हिस्सा निर्माण गरेको हुन्छ, त्यससँगको सम्बन्ध कहिल्यै बदलिँदैन।
वीर अस्पताल मेरो पहिचान हो।
वीर अस्पताल मेरो गौरव हो।
वीर अस्पताल मेरो मन्दिर हो।
जीवनले भोलि मलाई जहाँ पु¥याए पनि, मेरो मनको एउटा कुनामा वीर अस्पताल सधैँ जीवित रहनेछ।
यी २५ अविस्मरणीय वर्षका लागि धन्यवाद, वीर अस्पताल।
तिमीले मलाई केवल एउटा पेशा दिएनौ,
तिमीले मलाई एउटा जीवन दियौ, एउटा पहिचान दियौ र अनगिन्ती सम्झनाहरू दियौ।
यात्रा रोकिएको छैन..
अझै केही पाइला बाँकी छन्।
र जबसम्म सास छ, वीरसँगको यो सम्बन्ध पनि जीवित रहनेछ।







Leave a Reply